Het verhaal van Nina

Waar sta je als je plotseling een kind verwacht, de onderneming van je partner ten onder dreigt te gaan en je zelf vanwege je bolle buik nergens meer aan de bak komt? En als tot overmaat van ramp dan ook nog een familielid overlijdt en jij moet zorgen dat iedereen overeind blijft? Wie zorgt er dan voor jou? Het overkwam Nina. Haar leven was jarenlang een rampscenario. Nu, 6 jaar verder, glimt ze van trots. Zij en haar gezin hebben het gered. Er is weer perspectief. Door heel hard te vechten, er te zijn voor elkaar. En met een beetje hulp van Over Rood. Dit is het verhaal van Nina.

Het lot

Nina was twintig toen ze moeder werd. De baby was heel erg gewenst, maar Nina en haar partner hadden niks gepland vooraf. Dus niet gespaard. Niks was eigenlijk geregeld op het moment dat hun dochter ter wereld kwam. Zij en haar partner waren al een paar jaar samen, maar toen Nina ineens zwanger was raakten ze toch lichtelijk in paniek. Voordat ze zwanger werd had ze een leuke baan. Daar was ze echter wel nog in haar proeftijd. Toen haar leidinggevende merkte dat ze zwanger was. Nou ja, je raad het wel, toen was het einde verhaal. Hoe vaak ze ook solliciteerde in die periode, ze werd overal afgewezen…

Haar man had destijds al een aantal jaar een VOF met een ‘maatje’ van hem. Zij waren ooit als vrienden een schildersbedrijf begonnen. Dat maatje bleek niet zo’n beste vriend. Haar man is dyslectisch. Hij gaf daarom de administratie en bankzaken uit handen aan deze compagnon. Haar man nam de klussen aan en deed vooral het uitvoerende schilderwerk. Als je elkaar vertrouwt dan kan dat best op die manier. Totdat het begon op te vallen dat er steeds geld weg was.

De compagnon had veel macht over de financiën. Nina en haar partner mochten bijvoorbeeld niet aan de zakelijke rekening komen van het bedrijf. Haar partner is altijd bang geweest voor deze jongen. Die manipuleerde en chanteerde hem dusdanig dat hij geen kant op kon. En het bleef niet alleen bij emotioneel geweld. De compagnon heeft hem regelmatig fysiek ‘onder druk gezet’. Haar man was bang en verdrietig en hij werd alsmaar magerder. Vreselijk om te zien. En Nina kon er niks mee. Hij wilde alsmaar niet erkennen dat zijn compagnon smerige spelletjes met hem speelde.

Iets klopte er niet

In die periode zijn de schulden van Nina en haar man enorm gegroeid. Zonder dat ze echt een idee hadden van hoe groot deze bedragen waren.Wel begon Nina toen langzaam door te krijgen hoe de vork in de steel zat. Ze had zelf een administratieve opleiding gevolgd, dus ze wist wel hoe of wat. En ze zag dat er iets niet klopte. Dat de cijfers niet klopten. Ze heeft in die periode geprobeerd om haar man zo ver te krijgen dat hij de boel stopte. Dan maar geen bedrijf meer. Maar zo makkelijk was het niet. De bedreigingen werden alsmaar erger. Ook naar de kinderen toe. Ze konden geen kant op. Uiteindelijk heeft de compagnon zelf de stekker uit het bedrijf getrokken. De schulden waren dusdanig toegenomen dat hij niet meer van Nina en haar man kon profiteren. Vaneen kale kip kun je niet plukken zeg maar. Andere partijen wilden hun geld gaan verhalen op de VOF. Toen heeft de compagnon zich snel uit de voeten gemaakt.

Even geen uitzicht

Los van de bedrijfssituatie zat het ze privé ook niet mee.Het was een opeenstapeling van financiële pechsituaties. Nina had nog steeds geen werk gevonden. Ze liepen continu achter de feiten aan. Doordat ze meestal geen geld hadden waren ze vaak te laat met het betalen van rekeningen. Daardoor kregen ze op iedere rekening ook nog eens incassokosten. Steeds kwam er weer iets bij. “Ik liep op schoenen die ongeveer uit elkaar vielen”.

In die periode kwam de broer van Nina plotseling te overlijden. Daar heeft Nina een ernstige depressie aan over gehouden. En toen stond echt alles op tilt. Ze vertelt: “Ik probeerde me geestelijk op de been te houden voor mijn kinderen. Maar die put was echt te diep. Heb mezelf enorm weggecijferd, anderhalf jaar lang. Ik kon nergens meer van genieten. Ik heb toen gelukkig wel psychologische begeleiding gehad. Uiteindelijk kreeg ik weer moed om door te gaan. Ik denk vaak nog: waar zijn al die jaren goed voor geweest”.

Het roer om

In 2014 maakten ze weer pas op de plaats. De VOF was gelukkig stopgezet. Maar Nina en haar man waren aan een hoop partijen nog altijd geld verschuldigd. Nina heeft toen alle administratie overgenomen en alles netjes geordend. Ze wist toen precies waar het hem in zat. Ze besefte ook dat ze heel hard zouden moeten gaan knokken om van alle schulden af te komen.Nina is toen naar de gemeente gegaan voor hulp en zij verwezen haar naar Over Rood. Samen met haar partner heeft ze toen een afspraak gemaakt. Ze vertelt hoe dat ging: “We hebben toen een intake met Peter gehad. Het hele verhaal verteld.Van A tot Z. Niks weggelaten, niks mooier gemaakt, gewoon eerlijk alle shit op tafel gelegd. Hij had zoveel feeling bij onze situatie en bij de dingen die we hebben meegemaakt. Over Rood heeft ons toen geholpen met constructies maken, met inzicht krijgen in de situatie. Daarna zijn we samen dingen gaan regelen. We hebben brieven opgesteld, een plan van aanpak bedacht, to-do lijstjes gemaakt.Van alles. Over Rood had zoveel tips. Informatie die iedere ondernemer zou moeten weten. Dingen die je ook maar nét moet weten. We zijn er nog lang niet,maar de administratie is wel op orde. Ook de andere vrijwilligers bij Over Rood springen vaak even bij. Iedereen gunt het ons. Heb nog nooit zulke lieve mensen ontmoet. Arno, John, Peter. Ik vertrouw die mensen blindelings. Ik zal hier nooit meer weg gaan”.

Toekomstmuziek

Inmiddels zijn Nina en haar man begonnen met het opstarten van een nieuw bedrijf. Haar man is op dit moment al bezig als ZZP’er. Nina doet de administratie. Ze zijn echt een team samen. Zonder financiële steun van de gemeente. Ze doen het gewoon helemaal zelf. Daar is Nina erg blij mee: “Ik ben nu een jaar bij Over Rood en ik kijk op die periode terug met een lach. Er gebeuren hier een heleboel positieve dingen. De meeste mensen gaan er automatisch vanuit dat het je eigen schuld is. Dat je de ellende over jezelf hebt afgeroepen. Over Rood veroordeelde ons niet. Dat was fijn. Het is echt bizar. Ik kan op ieder moment van de dag bellen. Arno belt me wel eens: ‘Nien, lukt het allemaal? Je mag me vanavond anders wel even bellen om dingen door te nemen’. En dan zitten we anderhalf uur aan de telefoon. In zijn eigen tijd. Wauw. In ruil daarvoor doe ik hier altijd de afwas. Soms werken we allebei 80 uur per week. Dat is zwaar maar juist daardoor staan we er heel positief in. Over Rood verzekert mij er steeds van dat alles goed komt.Ook als het even tegenzit. Ik durf dat nu ook steeds vaker weer te geloven. Als Over Rood ons niet had geholpen dan zat ik hier nu niet meer. Over Rood heeft mij laten inzien wat ik allemaal kan. Ik heb nu meer vertrouwen mezelf. Het is fijn om zo hard te werken met een doel voor ogen. Die vrijheid lonkt. In de verte weliswaar”.